even over de grens kijken

 

 

 

 

 

 

Een paar foto’s uit verschillende jaargetijden een klein uurtje van ons vandaan en net over de grens.

Want van ons plekje in Svinisce bij Omis is het een uurtje rijden om in het natuurgebied Blidinje in Bosnia Herzegovina te komen. En daar is het landschap weer totaal anders dan bij ons, laat staan aan de kust, tien minuutjes omlaag uit ons rustige dalletje.

De kust biedt wat de hele Adriatisch kust biedt, een juweeltje van een zee met schitterend azuurblauw helder warm water, en uiteraard eilanden voor de kust, want Croatia heeft pakweg 1500 eilanden (klein onbewoond tot flink groot en dus bewoond, en elk met een heel eigen karakter). Aan zee kun je doen wat iedere luie toerist doet, namelijk bakken tot de vellen eraan hangen en tussendoor een duik nemen in glashelder water van 25 C.

Niks mis mee, maar ik wil de “luie” toerist een beetje in beweging brengen. Niet dat ik iets tegen zonnen, snorkelen of luieren achter een koele pint heb (tuurlijk niet), maar je zou toch wel gek zijn als je niet af en toe eens iets anders zag dan zon, zee en zomergasten.

Ik bedoel maar, want pal achter de bergen aan de kust liggen binnen handbereik al schitterende gebieden zoals de toppen van Mosor, een eindje naar rechts aan de kust het Biokovogebergte, en wat verderop, over de Bosnische grens, o.a. het gebied zoals het op de foto’s staat, met de naam Park Prirodne Blidinje, ofwel Natuurpark Blidinje, met 364 vierkante kilometers oppervlak en daarin een bergmeer op bijna 1200 meter hoogte, dat ruwweg 3 vierkante kilometers groot is.

Natuurlijk kan ik er veel meer over schrijven, zoals dat het op de Unesco Werelderfgoedlijst staat, maar ik wil er zo snel mogelijk zelf gaan rondlopen want er ligt o.a. ook nog een canyon “Diva Grabovica” in of aan de berg Cvrsnica, die in diepte varieert van 1200 tot 1500 meter en zes kilometer lang is. En reken maar dat ik daar uitgebreid over ga berichten.

Je kunt hier alvast een kijkje nemen: http://www.posusje.net/galerije/galerija_blidinje.htm 

En dat je (of ik) in de winter er ook nog eens prima kan skien om de dag met een pilske af te sluiten aan de Adriatische Zee, is natuurlijk helemaal geen verkeerd idee, want van daar is het maar tien minuutjes omhoog naar ons dalletje met ons eigen plekje. (zie http://svinisce.blogspot.com/)
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

There are no comments on this post

Leave a Reply